Beste Zangersvrienden,

Donderdag 28 februari 2008
Afscheid
Afscheid nemen is niet altijd makkelijk, zeker niet als je meer dan 8 jaar je ingezet heb voor KNA. Met liefde, met passie voor de Zangkunst. Met onderstaand gedicht, uitgesproken bij mijn afscheid door de vice-voorzitter, wordt met een knipoog teruggeblikt naar een mooie tijd en begint een nieuwe periode o.l.v. de nieuwe voorzitter Rob Hageman. Ik kijk terug op een fijne tijd, die we met z'n allen beleefden bij de KNA. Leve de KNA!

De Voorzitter

Een voorzitter die hamert
de stukken op z’n kop.
Het lijkt allemaal zo vrolijk,
maar stiekem denkt hij:
Straks sla ik er boven op!

Waarom dat eindeloos geneuzel,
die prietpraat die niet stopt.
Ik wil zingen, ik wil voelen,
ik wil muziek,
wanneer houdt dit op?

Straks sta ik weer te speechen
en doe ik weer zo leuk.
Voor me zie ik al die ouwe koppen,
Die willen zingen en zeggen:
Wanneer houd jij op?

Nou, ze kunnen ’t krijgen zo ze ’t willen,
is ‘Beste Zangersvrienden’ niet meer genoeg?
Dan zullen ze 't ook weten:
Ik houd op met dit gedoe!

Want ik ben heus niet vergeten,
dat ik zuiver zing en jullie vals.
’t Is de kift, mijn stem is beter,
met die van jullie is wat mis!

Maar oké, ‘k blijf heus wel zingen,
want de KNA dat is m’n ding.
samen wil ik zingen, samen voelen,
samen wil ik beleven,
want muziek,
die zit in mijn genen.

OSF